\
آیکون منو
نام ارسال کننده :  
ایمیل ارسال کننده:
نام دریافت کننده :
ایمیل دریافت کننده :  
موضوع ایمیل :
 
امتیاز دهی
 
 

اخبار دفتر

نقش تالابها در کاهش خسارت سیلاب تالاب ها مانند اسفنج های غول آسای طبیعی عمل می کنند که آب های سطحی، باران، بارش برف، آب های زیرزمینی و آب های سیل را به دام انداخته و سپس به آرامی آنرا آزاد می کنند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی سازمان حفاظت محیط زیست،  کتایون حجتی سرپرست دفتر توسعه پایدار، آمار و اقتصاد محیط زیست در مورد مفهوم نقش تالابها در کاهش خسارت سیلاب اینگونه می گوید:

تالاب ها مانند اسفنج های غول آسای طبیعی عمل می کنند که آب  های سطحی، باران، بارش برف، آب های زیرزمینی و آب های سیل را به دام انداخته و سپس به آرامی آنرا آزاد می کنند. درختان، پوشش های ریشه ای و سایر گیاهان تالاب ، سرعت آب های سیل را کاهش و آنها را به آهستگی در دشتهای سیلابی پخش می کنند. تالابها می توانند نقش مهمی را در کنترل سیل در موقعیت های مختلف بازی کنند. به عنوان مثال، در بالادست برخی حوضه های‌آبخیز، تالاب ها و مراتع مرطوب می توانند مانند اسفنج ها عمل کنند(پیت زار یا زمینهای اشباع به طور معمول می توانند تا 98 درصد جرم خود، با آب اشباع شوند)، بارش را جذب و اجازه می دهند به آرامی در خاک نفوذ کنند، در نتیجه سرعت و حجم رواناب رودخانه ها را کاهش می دهند. این بدان معنی است که سطح آب در کانال های بزرگتر بیشتر، در پایین دست نیز به آرامی افزایش می یابد و زندگی و معیشت انسان ها کمتر تحت تاثیر سیلاب های مخرب قرار می گیرند. هنگامی که پیت زارها یا همان زمینهای اشباع تالابی به طور کامل اشباع و قادر به جذب بیشتر آب نباشند، آبهای سطحی وپوشش گیاهی تالاب ( از جمله مراتع گندم و برخی از انواع جنگل ها )به کاستن سرعت و میزان رواناب کمک می کند.

از آنجاییکه کانال های زهکشی، سطح رواناب را به سرعت به مسیل ها و رودخانه ها انتقال می دهند، زهکشی مصنوعی این زمینهای اشباع، می تواند منجر به افزایش خطر سیلاب شود. در طول 100 سال گذشته، مناطق بزرگی از دشتهای سیلابی، تخلیه و از رودخانه ها توسط سفره های مصنوعی(در کشورهای مختلف دایک و یا خاکریز نامیده می شود) جدا شده اند. این بدان معنی است که آبی که به آرامی و با عمق کم در سراسر دشتهای سیلابی گسترش می یافت، در منطقه خیلی کوچکتری متمرکز شده و در نتیجه، سیلاب اثراتی بسیار فراتر داشته و بیشتر احتمال می رودکه باعث خسارت (گاها فاجعه ) شود.

به عنوان مثال، در میانه مسیر رودخانه یانگ تسه، سیل در نتیجه کاهش دشتهای سیلابی، بویژه هنگامی که با از دست رفتن پوشش گیاهی در حوضه آبریز رودخانه توام شده، سبب اثرات مخربی شده است. نابودی پوشش گیاهی در بالا دست منجر به فرسایش خاک شده و فقط در بیش از 30 سال، پوشش جنگلی به نصف کاهش یافته و مناطقی که از فرسایش شدید رنج می برد، دو برابر شده اند.

تالاب های ساحلی مانند مانگروها، و مصب ها نقش مهمی را در حفاظت از جوامع انسانی در مقابل سیل ایفا می کنند. تخریب چنین تالاب هایی از طریق تبدیل و تغییراتی که بمنظور توسعه شهری، کشاورزی و صنعتی رخ می دهد، می تواند عواقب جبران ناپذیری بدنبال داشته باشد. هنگامی که طوفان کاترینا در سال 2005 در منطقه دلتای می سی سی پی در جنوب شرقی ایالات متحده رخ داد، موج عظیم طوفان، سبب فروپاشی 80٪ از شهر نیواورلیان گردید که موجب مرگ صدها نفر، تاثیرات شدید درازمدت سلامتی، مشکلات اجتماعی و ده ها میلیارد دلار هزینه های اقتصادی شده است. آسیب نیواورلیان بیشتر بدلیل فرسایش سد حفاظتی تالاب های ساحلی و رسوبات حاصل از رودخانه بوده است.

تلاش های مختلفی برای برآورد ارزش اقتصادی مهار طبیعی سیل توسط تالاب ها بر اساس محاسبه هزینه های ساخت و ساز و تعمیر و نگهداری سازه های مهندسی انجام شده است. پوشش گیاهی به کاستن سرعت جریان آب تالاب وقتی در سطح منطقه روان می شود، کمک می کند. در کل، تالاب ها توانایی ذخیره سازی بسیار بالایی داشته و باعث کاهش سرعت سیل و میزان فرسایش می شوند. در حوزه هایی با سطوح بالای تخریب تالاب، سیلاب تا 80 درصد افزایش می یابد.

در سال ۲۰۱۲ تخمین زده شد که تالاب ها از خسارت ۶۲۵ میلیون دلاری ناشی از طوفان سندی در سواحل شرقی ایالت متحده جلوگیری کرده اند. به تازگی نشست دولت های محلی برای مقابله با تغییرات اقلیمی، در کشور پاناما با حضور مسئولین این کشور و کارشناسان اتحادیه بین المللی حفاظت از محیط زیست برگزار شد. در اعلامیه این نشست بیان شد که راه حل های سازگار با طبیعت همانند حفاظت از تالاب ها یکی از استراتژی های موجود برای مقابله با تغییرات اقلیمی و جلوگیری از خطرات ناشی از بروز سیلاب می باشد.

 
امتیاز دهی
 
 

بيشتر
اخبار مرتبط